Strona glówna
Forum
Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory PDF Drukuj Email
Wpisał: FoX   
10.07.2007.
Wydany:

26 października 1999r.

Długość: 77:06
Zawartość:

1CD

Wydawnictwo: Elektra Records
Produkcja:

John Petrucci

Mike Portnoy


Zespół

  • James LaBrie – śpiew
  • John Myung – gitara basowa
  • John Petrucci – gitara elektryczna
  • Mike Portnoy – instrumenty perkusyjne
  • Jordan Rudess – instrumenty klawiszowe

  • Gościnnie:

  • Theresa Thomason - śpiew w utworach Through Her Eyes i The Spirit Carries On
      • Chór gospel - w utworze The Spirit Carries On: (Theresa Thomason, Mary Canty, Shelia Slappy, Mary Smith, Jeanette Smith, Clarence Burke Jr., Carol Cyrus, Dale Scott)
  • Terry Brown - głos psychiatry


Lista utworów

Act 1:

        • 1. Scene One: Part I. Regression [2:06]
          • Tekst: John Petrucci

            [The Hypnotherapist:]

            "Close your eyes and begin to relax. Take a deep breath, and let it out slowly. Concentrate on your breathing. With each breath you become more relaxed. Imagine a brilliant white light above you, focusing on this light as it flows through your body. Allow yourself to drift off as you fall deeper and deeper into a more relaxed state of mind. Now as I count backward from ten to one, you will fell more peaceful, and calm. Ten. Nine. Eight. Seven. Six. You will enter a safe place where nothing can harm you. Five. Four. Three. Two. If at any time you need to came back, all you must do is open your eyes. One."

            [Nicholas:]

            Safe in the light that surrounds me
            Free of the fear and the pain
            My subconscious mind
            Starts spinning through time
            To rejoin the past once again

            Nothing seems real
            I`m starting to feel
            Lost in the haze of a dream

            And as I draw near
            The scene becomes clear
            Like watching my life on a screen

            Hello Victoria so glad to see you
            My friend

          • Scena pierwsza: Powrót

            [Hypnoterapeuta:]

            Zamknij oczy i zrelaksuj się. Weź głęboki oddech i wypuszczaj powietrze powoli. Skoncentruj się na swoim oddechu. Z każdym oddechem będziesz coraz bardziej zrelaksowany. Wyobraź sobie olśniewające białe światło nad sobą, skupiając się na nim gdy przenika twoje ciało. Pozwól sobie zasnąć, kiedy będziesz się zapadał w bardziej zrelaksowany stan umysłu. Gdy będę odliczać od dziesięciu do jednego, będziesz się czuł spokojniejszy. Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć. Wejdziesz do bezpiecznego miejsca gdzie nic cię nie skrzywdzi. Pięć. Cztery. Trzy. Dwa. Jeżeli kiedykolwiek będziesz chciał powrócić, musisz jedynie otworzyć oczy. Jeden.

            [Nicholas:]

            Bezpieczny w tym świetle otaczającym mnie
            Wolny od strachu i bólu
            Mój podświadomy umysł
            Zaczyna wirować w czasie
            By połączyć się z przeszłością ponownie

            Nic nie wygląda prawdziwie
            Zaczynam się czuć
            Zagubiony we mgle snu

            A kiedy się zbliżam
            Obraz staje się wyraźniejszy
            Jakbym oglądał swe życie na ekranie

            Witaj Wiktorio miło się widzieć
            Moja przyjaciółko

      1. 2. Scene Two: Part I. Overture 1928 [3:37] (instrumental)
        • 3. Scene Two: Part II.Strange Deja Vu [5:12]
          • Tekst: John Petrucci

            [Nicholas:]

            Subconscious strange sensation
            Unconscious relaxation
            What a pleasant nightmare
            And I can`t wait to get there again

            Every time I close my eyes
            There`s another vivid surprise
            Another whole life waiting
            Chapters unfinished, fading

            Closer now - Slowly coming into view
            I`ve arrived - Blinding sunshine beaming through

            There`s a house I`m drawn into
            Familiar settings, nothing new
            There`s a pathway leading there
            With a haunting chill in the air

            There`s room at the top of the stairs
            Every night I`m drawn up there
            There`s a girl in the mirror
            Her face is getting clearer
            Young child won`t you tell me why I`m here?

            In her eyes - I sense a story never told
            Behind the disguise - There`s something tearing
            At her soul

            [Victoria:]

            Tonight I`ve been searching for it
            A feeling that`s deep inside m
            Tonight I`ve been searching for
            The one that nobody knows
            Trying to break free

            I just can`t help myself
            I`m feeling like I`m going out of my head
            Tears my heart into two
            I`m not the one the sleeper thought he knew

            [Nicholas:]

            Back on my feet again
            Eyes open to real world
            Metropolis surrounds me
            The mirror`s shattered the girl

            Why is this other life
            Haunting me everyday
            I`d break through the other side
            If only I`d find the way

            Something`s awfully familiar
            The feeling`s so hard to shake
            Could I have lived in that other world
            It`s a link that I`m destined to make

            I`m still searching but I don`t know what for
            The missing key to unlock my mind`s door

            Today I am searching for it
            A feeling that won`t go away
            Today I am searching for it
            The one that I only know
            Trying to break free

            I just can`t help myself
            I`m feeling like I`m going out of my head
            Tears my soul into two
            I`m not the one I thought I always knew

            I just can`t help myself
            I`m feeling like I`m going out of my head
            Uncanny, strange Deja Vu
            But I don`t mind - I hope to find the truth

          • Scena II. Część II. Dziwne Deja Vu

            [Nicholas:]

            Podświadome dziwne uczucie
            Nieświadome odprężenie
            Co za przyjemny koszmar
            Nie mogę się doczekać aby znów tam wejść

            Zawsze kiedy zamknę oczy
            Spotyka mnie inna żywa niespodzianka
            Całe inne życie czeka
            Rozdziały niedokończone, znikające

            Coraz bliżej - powoli zaczynam widzieć więcej
            Przybyłem - oślepiające promienie rozświetlające
            przestrzeń
            To jest dom do którego jestem przywiązany
            Znajoma okolica, nic nowego
            A to ścieżka prowadząca do domu
            I ten przeraźliwy chłód powietrza

            To jest pokój na samej górze schodów
            Każdej nocy przyciąga mnie tutaj
            Widzą dziewczynę w lustrze
            Jej twarz robi się coraz wyraźniejsza
            Dziecko, czy nie powiesz mi dlaczego tu jestem?

            W jej oczach - czuję historię nigdy nie opowiedzianą.
            Pod przebraniem - coś rozdziera jej duszę

            [Victoria:]

            Tej nocy szukałam tego
            Uczucie które tkwi głęboko we mnie
            Tej nocy szukałam tego
            Którego nikt nie zna
            Próbując uwolnić się

            Nie mogę sobie poradzić
            Czuję jakbym wychodziła ze swego ciała
            Rozdziera moją duszę na dwoje
            Nie jestem tą którą Sleeper myślał, że zna.

            [Nicholas:]

            Ponownie na nogach
            Oczy otwarte na prawdziwy świat
            Metropolia otacza mnie
            Lustro roztrzaskało dziewczynę

            Dlaczego to inne życie
            Prześladuje mnie codziennie
            Przeszedłbym na drugą stronę
            Gdybym tylko znalazł drogę

            Coś strasznie znajomego
            To uczucie tak trudno zmienić
            Czy mogłem żyć w tym innym świecie
            To połączenie które jest mi przeznaczone

            Ciągle szukam ale nie wiem po co
            Brakującego klucza by otworzyć drzwi mego umysłu
            Dzisiaj będę szukał tego
            Uczucia które nie chce odejść
            Dzisiaj będę szukał tego
            Którego tylko ja znam
            Próbując uwolnić się

            Nie mogę sobie poradzić
            Czuję jakbym wychodził ze swego umysłu
            Rozdziera mą duszę na dwoje
            Nie jestem tym, którego zawsze myślałem że znam

            Nie mogę sobie poradzić
            Czuję jakbym wychodził ze swego umysłu
            Niesamowite, dziwne Deja Vu
            Ale wszystko jedno - mam nadzieję że znajdę prawdę

        • 4. Scene Three: Part I. Through My Words [1:02]
          • Tekst: John Petrucci

            [Nicholas:]

            All your eyes have ever seen
            All you`ve ever heard
            Is etched upon my memory
            I spoken through my words

            All that I take with me
            Is all you`ve left behind
            We`re sharing one eternity
            Living in two minds
            Linked by an endless thread
            Impossible to break

          • Scena III. Część I. Moimi słowami

            [Nicholas:]
            Wszystko co twe oczy widziały
            A wszystko co słyszałeś
            Jest wyryte w mojej pamięci
            Jest wyrażone moimi słowami

            I wszystko co biorę ze sobą
            Jest wszystkim co zostawiłeś
            Dzielimy jedną wieczność
            Żyjąc w dwóch umysłach
            Połączeni niekończącą się nicią
            Nierozerwalną

        • 5. Scene Three: Part II. Fatal Tragedy [6:49]
          • Tekst: John Myung

            [Nicholas:]

            Alone at night
            I feel so strange
            I need to find
            All the answers to my dreams

            When I sleep at night
            I hear the cries
            What does this mean?

            I shut the door and traveled to another home
            I met an older man, he seemed to be alone
            I felt that I could trust him
            He talked to me that night;

            "Lad did you know a girl was murdered here?"
            "This fatal tragedy was talked about for years"
            Victoria`s gone forever
            Only memories remain
            She passed away
            She was so young

            Without love
            Without truth
            There can be no turning back

            Without faith
            Without hope
            There can be no peace of mind

            As the night went on
            I started to find my way
            I learned about a tragedy
            A mystery still today

            I tried to get more answers
            But he said, "You`re on your own"
            Then he turned away and left me
            As I stand there all alone
            He said, "You`ll know the truth
            As your future days unfold"

            Without love
            Without truth
            There can be no turning back

            Without faith
            Without hope
            There can be no peace of mind

            [The Hypnotherapist:]

            "Now it`s time to see how you died. Remember that death
            is not the end but only a transition."

          • Scena Trzecia. Część II. Fatalna tragedia

            [Nicholas:]

            Samotny w nocy
            Czuję się tak dziwnie
            Potrzebuję znaleźć
            Wszystkie odpowiedzi na moje sny

            Kiedy śpię w nocy
            Słyszę krzyki
            Co to oznacza?

            Zatrzasnąłem drzwi i pojechałem do innego domu
            Spotkałem starszego człowieka, wyglądał na samotnego
            Czułem, że mogę mu zaufać
            Mówił do mnie tej nocy

            „Chłopcze, czy wiedziałeś, że dziewczyna została
            tu zamordowana?”
            „O tej śmiertelnej tragedii mówiono przez lata”
            Wiktoria odeszła na zawsze
            Pozostały jedynie wspomnienia
            Odeszła
            Była taka młoda

            Bez miłości
            Bez prawdy
            Nie będzie powrotu

            Bez wiary
            Bez nadziei
            Nie będzie spokoju umysłu

            Gdy nadeszła noc
            Zacząłem szukać mej drogi
            Dowiedziałem się o tragedii
            Tajemnicy do dzisiaj

            Próbowałem uzyskać więcej odpowiedzi
            Ale powiedział „Jesteś zdany na siebie”
            Wtedy odwrócił się i zostawił mnie
            Kiedy stałem tam samotny
            Powiedział, „Dowiesz się prawdy
            Gdy twoje przyszłe dni się odkryją”

            Bez miłości
            Bez prawdy
            Nie będzie powrotu

            Bez wiary
            Bez nadziei
            Nie będzie spokoju umysłu

            Hypnoterapeuta:

            Teraz nadszedł czas abyś dowiedział się jak umarłeś.
            Pamiętaj, że śmierć nie jest końcem a jedynie przejściem.

        • 6. Scene Four: Beyond This Life [11:22]
          • Tekst: John Petrucci

            [Headline:] "Murder, young girl killed
            Desperate shooting at Echoe`s hill
            Dreadful ending, killer died
            Evidently suicide"

            A witness heard a horrifying sound
            He ran to find a woman dead and
            Lying on the ground

            Standing by her was a man
            Nervous, shaking, gun in hand
            Witness says he tried to help
            But he`d turned the weapon on himself

            His body fell across that poor young girl
            After shouting out in vain
            The witness ran to call for assistance
            A sad close to a broken love affair

            Our deeds have traveled far
            What we have been is what we are

            She wanted love forever
            But he had another plan
            He fell into an evil way
            She had to let him down
            She said "I can`t love a wayward man"

            She may have found a reason to forgive
            If he had only tried to change
            Was their fatal meeting prearranged?

            Had a violent struggle taken place?
            There was every sign that lead there
            Witness found a switchblade on the ground
            Was the victim unaware?
            They continued to investigate
            They found a note in the killer`s pocket
            It could have been a suicide letter
            Maybe he had lost her love

            I feel there`s only one thing left to do
            I'd sooner take my life away than live with losing you

            Our deeds have traveled far
            What we have been is what we are

            All that we learn this time
            (What we have been is what we are)
            Is carried beyond this life

          • Scena Czwarta. Poza to życie

            [skrót najważniejszych wiadomości:] „Morderstwo,
            młoda dziewczyna zamordowana. Desperackie strzały na wzgórzu Echo.
            Przeraźliwe zakończenie, morderca umarł
            Zdecydowanie samobójstwo”
            Świadek usłyszał przerażający dźwięk
            Pobiegł i znalazł martwą kobietę
            Leżącą na ziemi

            Przy niej stał mężczyzna
            Zdenerwowany, roztrzęsiony, broń w ręce
            Świadek twierdzi, że próbował pomóc
            Ale skierował broń na siebie

            Jego ciało upadło na tą młodą dziewczynę
            Krzyczał, ale na próżno
            Świadek pobiegł zadzwonić po pomoc
            Smutne zakończenie złamanej miłości

            Nasze uczynki zawędrowały daleko
            Jesteśmy, kim byliśmy

            Chciała kochać wiecznie
            Ale on miał inny plan
            Zszedł na złą drogę
            Musiała go opuścić
            Powiedziała „Nie mogę kochać krnąbrnego mężczyzny”
            Mogła by znaleźć przyczynę aby wybaczyć
            Gdyby tylko on próbował się zmienić
            Czy to tragiczne spotkanie było umówione?

            Czy miała miejsce gwałtowna walka?
            Każdy ślad tam prowadził
            Świadek znalazł nóż sprężynowy na ziemi
            Czy ofiara była nieświadoma?
            Kontynuowali śledztwo
            Znaleźli kartkę w kieszeni zabójcy
            To mógł być pożegnalny list
            Może stracił jej miłość

            Czuję że jest tylko jedna rzecz do zrobienia
            Prędzej odbiorę sobie życie niż będę żył tracąc Ciebie

            Nasze uczynki zawędrowały daleko
            Jesteśmy, kim byliśmy

            Wszystko czego się dowiedzieliśmy teraz
            (Jesteśmy kim byliśmy)
            Jest przeniesione poza to życie

        • 7. Scene Five: Through Her Eyes [5:29]
          • Tekst: John Petrucci

            [Nicholas:]

            She never really had a chance
            On that fateful moonlight night
            Sacrificed without a fight
            A victim of her circumstances

            Now that I`ve become aware
            And I`ve exposed this tragedy
            A sadness grows inside of me
            It all seems so unfair

            I`m learning all about my life
            By looking through her eyes

            Just beyond the churchyard gates
            Where the grass is overgrown
            I saw the writing on her stone
            I felt like I would suffocate

            In loving memory of our child
            So innocent, eyes open wide
            I felt so empty as I cried
            Like part of me had died

            And as her image
            Wandered through my head
            I wept just like a baby

            As I lay awake in bed

            And I know what it`s like
            To lose someone you love
            And this felt just the same

            She wasn`t given any choice
            Desperation stole her voice
            I`ve been given so much more in life
            I`ve got a son, I`ve got a wife

            I had to suffer one last time
            To grieve for her and say goodbye
            Relieve the anguish of my past
            To find out who I was at last

            The door has opened wide
            I`m turning with the tide
            Looking through her eyes

          • Scena piąta. Jej oczami

            [Nicholas:]

            Nigdy nie miała szansy
            W tą brzemienną w skutki noc
            Poświęcona bez walki
            Ofiara okoliczności

            Teraz kiedy staję się świadomy
            I gdy odkryłem tą tragedię
            Smutek rośnie we mnie
            Wszystko wydaje się takie niesprawiedliwie

            Dowiaduję się wszystkiego o mym życiu
            Patrząc jej oczami

            Zaraz za bramami cmentarza
            Gdzie trawa przerośnięta
            Zobaczyłem jej imię na nagrobku
            Czułem się jakbym się dusił

            Ku pamięci naszego dziecka
            Tak niewinnego, oczy otwarte szeroko
            Czułem się taki pusty gdy płakałem
            Jakby część mnie umarła

            A gdy jej obraz
            Wędrował przez moją głowę
            Płakałem jak dziecko
            Kiedy leżałem świadomy w łóżku

            Wiem jak to jak to jest
            Stracić kogoś kogo kochasz
            A to uczucie wydawało się takie samo

            Nie miała wyboru
            Rozpacz zabrała jej głos
            Dostałem dużo więcej w życiu
            Mam syna, mam żonę

            Musiałem cierpieć ten ostatni raz
            Opłakiwać ją i powiedzieć dobranoc
            Przeżywać na nowo cierpienie mej przeszłości
            Aby dowiedzieć się w końcu kim byłem

            Drzwi otworzyły się szeroko
            Zawracam i płynę z falą
            Patrząc jej oczami

      Act 2:
        • 8. Scene Six: Home [12:53]
          • Tekst: Mike Portnoy

            [The Sleeper:]

            Shine-lake of fire
            Lines take me higher
            My mind drips desire
            Confined and overtired

            Living this charade
            Is getting me nowhere
            I can`t shake this charade
            The city`s cold blood calls me home
            Home it`s what I long for
            Back home where I belong

            The city - it calls to me
            Decadent scenes from my memory
            Sorrow - eternity
            My demons are coming to drown me

            Help - I`m falling, I`m crawling
            I can`t keep away from its clutch
            Can`t have it, this habit
            It`s calling me back to my home

            [The Miracle:]

            I remember the first time she came to me
            Poured her soul out all night and cried

            I remember I was told there`s a new love that`s born
            For each one that has died

            I never thought that I
            Could carry on with this life
            But I can`t resist myself
            No matter how hard I try

            Living their other life
            Is getting them nowhere
            I`ll make her my wife
            Her sweet temptations calls me home
            Home it`s what I long for
            My home where she belongs

            Her ecstasy - means so much to me
            Even deceiving my own blood
            Victoria watches and thoughtfully smiles
            She`s taking me to my home

            Help - he`s my brother, but I love her
            I can`t keep away from her touch
            Deception, dishonor
            It`s calling me back to my home

            [Nicholas:]

            Her story - it holds the key
            Unlocking dreams from my memory
            Solving this mystery
            Is everything that is a part of me

            Help - regression, obsession
            I can`t keep away from her touch
            Leave no doubt, to find out
            It`s calling me back to my home

          • Scena szósta. Dom

            [Sleeper:]

            Blask - jezioro ognia
            Linie unoszą mnie
            Mój umysł ocieka żądzą
            Zamknięty i przemęczony

            Przeżywanie tej farsy
            Nie prowadzi mnie donikąd
            Nie mogę jej porzucić
            Zimna krew miasta woła mnie do domu
            Dom, tam gdzie tęsknię
            Z powrotem do domu, tam gdzie mam być

            Miasto - woła mnie
            Dekadenckie (schyłkowe) sceny z mej pamięci
            Smutek - wieczność
            Moje demony idą by wyrwać mnie

            Pomocy - Spadam, czołgam się
            Nie mogę uwolnić się od tego uścisku
            Nie mogę go mieć, to przyzwyczajenie
            Woła mnie z powrotem do domu

            [Miracle:]

            Pamiętam pierwszy raz, gdy przyszła do mnie
            Odkrywała swoją duszę całą noc i płakała

            Pamiętam, powiedziano mi że nowa miłość się narodziła
            W miejsce każdego kto umarł
            Nigdy nie myślałem
            Że będę mógł dalej żyć
            Ale nie mogę się oprzeć
            Nieważne jak bardzo próbuję

            Życie ich innym życiem
            Nie prowadzi donikąd
            Ona będzie moją żoną
            Jej słodkie kuszenie woła mnie do domu
            Dom, tam gdzie tęsknię
            Mój dom, gdzie ona mieszka

            Jej podniecenie - znaczy tyle dla mnie
            Nawet oszukując własną krew
            Victoria patrzy i w zamyśleniu uśmiecha się
            Bierze mnie do mojego domu

            Pomocy - on jest moim bratem, ale kocham ją
            Nie mogę uwolnić się od tego uścisku
            Oszustwo, hańba
            Woła mnie z powrotem do domu

            [Nicholas:]

            Jej historia - w niej jest klucz
            Otwierający sny z mojej pamięci
            Rozwiązanie tej tajemnicy
            To wszystko co jest częścią mnie

            Pomocy - powrót, obsesja
            Nie mogę uwolnić się od tego uścisku
            Nie pozostawić wątpliwości, aby
            dowiedzieć się
            Że woła mnie z powrotem do domu

      1. 9. Scene Seven: Part I. The Dance of Eternity [6:13] (instrumental)
        • 10. Scene Seven: Part II.One Last Time [3:46]
          • Tekst: James LaBrie

            [Nicholas:]

            It doesn`t make any sense
            This tragic ending
            In spite of the evidence
            There`s something still missing

            Heard some of the rumours told
            A taste of one`s wealth
            Did Victoria wound his soul?
            Did she bid him farewell?

            [Victoria:]

            One last time
            We`ll lay down today
            One last time
            Until we fade away
            One last time
            We`ll lay down today
            One last time
            We slowly fade away

            [Nicholas:]

            Here I am inside his home
            It holds the many clues
            To my suspicions
            And as I`m standing here right now
            I`m finally shown what I have always known

            Coincidence I can`t believe
            As my childhood dreams slowly come true

            Are these her memories
            Awakened through my eyes
            This house has brought back to life

            An open door
            I walk on through
            Into his bedroom

            Feeling as cold as outside
            The walls disappear
            To some woman who`s screaming
            A man pleads forgiveness
            His words I cannot hear

          • Scena siódma. Część I. Ostatni raz

            [Nicholas:]

            To nie ma żadnego sensu
            To tragiczne zakończenie
            Mimo dowodów
            Ciągle czegoś brakuje

            Zasłyszane pogłoski
            Smak czyjegoś bogactwa
            Czy Wiktoria zraniła jego duszę?
            Czy pożegnała się z nim?

            [Victoria:]

            Ostatni raz
            Położymy się dzisiaj
            Ostatni raz
            Dopóki nie znikniemy
            Ostatni raz
            Położymy się dzisiaj
            Ostatni raz
            Powoli znikamy

            [Nicholas:]

            Jestem w jego domu
            Który kryje wiele wskazówek
            Wedle moich podejrzeń
            A kiedy stoję tutaj
            Widzę to co wiedziałem od zawsze

            Zbieg okoliczności w który nie mogę uwierzyć
            Gdy moje marzenia z dzieciństwa zaczynają się spełniać
            Czy jej wspomnienia
            Obudziły się moimi oczami
            Ten dom powrócił do życia

            Otwarte drzwi
            Wchodzę przez nie
            Do jego sypialni

            Czując taki chłód jak na zewnątrz
            Ściany znikają
            Do pewnej kobiety która krzyczy
            Mężczyzna błaga o wybaczenie
            Jego słów nie mogę usłyszeć

        • 11. Scene Eight: The Spirit Carries On [6:38]
          • Tekst: John Petrucci

            [Nicholas:]

            Where did we come from?
            Why are we here?
            Where do we go when we die?
            What lies beyond
            And what lay before?
            Is anything certain in life?

            They say " Life is too short"
            "The here and the now"
            And " You`re only given one shot"
            But could there be more
            Have I lived before
            Or could this be all that we`ve got?

            If I die tomorrow
            I`d be alright
            Because I believe
            That after we`re gone
            The spirit carries on

            I used to be frightened of dying
            I used to think death was the end
            But that was before
            I`m not scared anymore
            I know that my soul will transcend

            I may never find all the answers
            I may never understand why
            I may never prove
            What I know to be true
            But I know that I still have to try

            If I die tomorrow
            I`d be alright
            Because I believe
            That after we`re gone
            The spirit carries on

            [Victoria:]

            "Move on, be brave
            Don`t weep at my grave
            Because I`m no longer here
            But please never let
            Your memories of me disappear"

            [Nicholas:]

            Safe in the light that surrounds me
            Free of the fear and the pain
            My questioning mind
            Has help me to find
            The meaning in my life again
            Victoria`s real
            I finally feel
            At peace with the girl in my dreams
            And now that I`m here
            It`s perfectly clear
            I found out what all of this means

            If I die tomorrow
            I`d be alright
            Because I believe
            That after we`re gone
            The spirit carries on

          • Scena ósma. Dusza żyje nadal

            [Nicholas:]

            Skąd pochodzimy?
            Dlaczego tu jesteśmy?
            Gdzie idziemy po śmierci?
            Co jest po drugiej stronie
            A co jest wcześniej?
            Czy jest coś pewnego w życiu?

            Mówią „Życie jest za krótkie”
            „Tu i teraz”
            I „Masz tylko jeden strzał”
            Ale czy mogłoby być więcej
            Czy żyłem wcześniej
            Może jednak to jest wszystko co dostaliśmy?

            Jeżeli umrę jutro
            Będę spokojny
            Bo wierzę
            Że gdy odejdziemy
            Dusza żyje nadal

            Kiedyś bałem się śmierci
            Myślałem że śmierć to koniec
            Ale to było kiedyś
            Nie boję się więcej
            Wiem że moja dusza przejdzie dalej

            Może nigdy nie znajdę wszystkich
            odpowiedzi
            Może nigdy nie zrozumiem dlaczego
            Może nigdy nie udowodnię
            Tego, co wiem, że jest prawdą
            Ale wiem, że wciąż muszę próbować

            Jeżeli umrę jutro
            Będę spokojny
            Bo wierzę
            Że gdy odejdziemy
            Dusza żyje nadal

            [Wiktoria:]

            Rusz się, bądź dzielny
            Nie płacz nad moim grobem
            Bo nie ma mnie tu
            Ale nigdy nie pozwól
            Abym zniknęła w Twoich wspomnieniach

            [Nicholas:]

            Bezpieczny w tym świetle które mnie
            otacza
            Wolny od strachu i bólu
            Mój dociekliwy umysł
            Pomógł mi znaleźć
            Sens życia ponownie
            Victoria istnieje naprawdę
            W końcu czuję się
            W zgodzie z dziewczyną z moich snów
            A teraz kiedy jestem tutaj
            Jest zupełnie pewne
            Że dowiedziałem się co to wszystko znaczy.

            Jeżeli umrę jutro
            Będę spokojny
            Bo wierzę
            Że gdy odejdziemy
            Dusza żyje nadal

        • 12. Scene Nine: Finally Free [11:59]
          • Tekst: Mike Portnoy

            [The Hypnotherapist:]

            You are once again surrounded by a brilliant white light.
            Allow the light to lead you away from your past and into this lifetime.
            As the light dissipates you will slowly fade back into
            consciousness, remembering all you have learned.
            When I tell you to open your eyes you will return to the present,
            Feeling peaceful and refresh.
            Open your eyes Nicholas.

            [The Miracle:]

            Friday evening
            The blood still on my hands
            To think that she would leave me now
            For that ungrateful man
            Sole survivor
            No witness to the crime
            I must act fast to cover up
            I think that there`s still time
            He`d seem hopeless and lost with this note
            They`ll buy into the words that I wrote
            This feeling
            Inside me
            Finally found my love
            I`ve finally broke free
            No longer
            Torn in two
            I`d take my own life before losing you

            [Victoria:]

            Feeling good this Friday afternoon
            I ran into Julian
            Said we'd get together soon
            He`s always had my heart
            He needs to know
            I`ll break free of the Miracle
            It`s time for him to go
            This feeling
            Inside me
            Finally found my love
            I`ve finally broke free
            No longer
            Torn in two
            He`d kill his brother if he only knew
            Their love renewed
            They`d rendezvous
            In a pathway out of view
            They thought no one knew
            Then came a shot out of the night
            "Open your eyes, Victoria"

            [The Sleeper:]

            One last time
            We'll lay down today
            One last time
            Until we fade away
            One last time
            We'll lay down today
            One last time
            We fade away
            As their bodies lie still
            And the ending draws near
            Spirits rise through the air
            All their fears disappear
            It all becomes clear
            A blinding light comes into view
            An old soul exchanged for a new
            Familiar voice comes shining through

            [Nicholas:]

            This feeling
            Inside me
            Finally found my life
            I`m finally free
            No longer
            Torn in two
            I learned about my life by living through you
            This feeling
            Inside me
            Finally found my life
            I`ve finally broke free
            No longer
            Torn in two
            Living my own life by learning from you
            We`ll meet again my friend
            Someday soon

            [CNN report:]

            "... their lead story,
            all anticipating the outcome of the man
            considered to be a member of American nobility.
            And as you can imagine, as the skies have grown darker
            here over Washington,
            The moon has grown darker as well and people here are
            beginning to resign themselves to the possibility that they are
            witnessing yet another tragedy in a long string of misfortunes.
            Reaction from everywhere, from Washington and certainly
            from around the world has guess..."

            [The Hypnotherapist:]

            "Open your eyes, Nicholas'"

            [Nicholas:]

            "AAAH!"

          • Scena dziewiąta. W końcu wolny

            [Hypnoterapeuta:]

            Jesteś ponownie otoczony przez olśniewające białe światło.
            Pozwól światłu poprowadzić cię z dala od przeszłości w to życie.
            Gdy światło się rozproszy, będziesz powoli wracał do świadomości,
            pamiętając wszystko czego się dowiedziałeś.
            Kiedy powiem Ci żebyś otworzył oczy,
            wrócisz do teraźniejszości, czując się spokojny i orzeźwiony.
            Otwórz oczy Nicholas.

            [Miracle:]
            Piątek wieczorem
            Krew wciąż na moich rękach
            Pomyśleć że zostawiłaby mnie
            Dla tego niewdzięcznika
            Dusza ocalała
            Nie ma świadków zbrodni
            Muszę działać szybko by zatuszować zbrodnię
            Myślę, że wciąż mam czas
            Wyglądał na zrozpaczonego i zagubionego w tym liście.
            Kupią słowa które napisałem
            To uczucie
            We mnie
            W końcu znalazłem swą miłość
            W końcu się uwolniłem
            Nigdy więcej
            Rozdarty na dwoje
            Odbiorę sobie życie zanim Cię stracę

            [Victoria:]
            Czując się dobrze piątkowego popołudnia
            Pobiegłam do Juliana
            Powiedziałam że będziemy wkrótce razem
            Moje serce zawsze należało do niego
            On potrzebuje wiedzieć
            Że uwolnię się od Mirakle
            Nadszedł czas aby odszedł
            To uczucie
            We mnie
            W końcu znalazłam swą miłość
            W końcu się uwolniłam
            Nigdy więcej
            Rozdarta na dwoje
            Zabiłby brata gdyby tylko wiedział
            Ich miłość odżyła
            Spotkali się
            Na ścieżce z dala
            Myśleli że nikt nie wie
            Wtedy rozbrzmiał krzyk
            „Otwórz oczy Wiktoria”

            [Sleeper:]

            Ostatni raz
            Położymy się dzisiaj
            Ostatni raz
            Dopóki nie znikniemy
            Ostatni raz
            Położymy się dzisiaj
            Ostatni raz
            Powoli znikamy
            Kiedy ich ciała leżą nieruchome
            I zakończenie zbliża się
            Dusze unoszą się w powietrzu
            Wszystkie strachy znikają
            Wszystko staje się jasne
            Oślepiające światło staje się widoczne
            Stara dusza zamieniła się na nową
            Znajome głosy przychodzą oświetlając przestrzeń

            [Nicholas:]
            To uczucie
            We mnie
            W końcu znalazłem swą miłość
            W końcu się uwolniłem
            Nigdy więcej
            Rozdarty na dwoje
            Dowiedziałem się o swoim życiu żyjąc w tobie
            To uczucie
            We mnie
            W końcu znalazłem swą miłość
            W końcu się uwolniłem
            Nigdy więcej
            Rozdarty na dwoje
            Przeżywając swe życie ucząc się od Ciebie
            Spotkamy się ponownie moja koleżanko
            Pewnego dnia niedługo


Muzyka: wszystkie utwory Dream Theater oprócz: Regression (John Petrucci), Through My Words (John Petrucci).
Tłumaczenie: Rafał Bednarz

Recenzje


Fear
Zmieniony ( 29.12.2007. )
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »

© 2009 Metropolis - Dream-Theater.pl, designed by Mrówa - Antistic Design & Bednario.